و سخنان آن‌ها در مورد راويان و ناقلان اين احاديث بررسى گرديد ، اين نتيجه به دست آمد كه تعدادى از اين احاديث بنا بر نظر آن‌ها - كه از ناقدان معروف اهل سنّت در سند روايات هستند - صحيح بوده و قابل اعتماد است . يكى از آن روايات ، حديثى است كه ابن ابى حاتِم در تفسير خود آورده است . وى از ابى سعيد اشبح از فضل بن دكين از موسى بن قيس حضرمى از سلمة بن كهيل اين‌گونه نقل مىكند : على در حال ركوع انگشترش را به فقير بخشيد و اين آيه نازل شد : « انما وليّكم اللَّه ورسوله . . . » « 1 » . تا اين‌جا به خوبى روشن شد كه صحّت اين حديث مورد اتفاق مفسّران بوده و بنا بر گفتهء آلوسى بيشتر محدّثان آن را نقل كرده‌اند كه به نام برخى از آن‌ها اشاره شد و كلام ابن كثير در صحّت بعضى از آن‌ها نيز نقل گرديد . علماى علم كلام نيز - كه در مورد دلايل امامت بحث كرده و دليل‌هاى هر طرف را براى اثبات نظر خود ذكر كرده‌اند - مىگويند كه اين آيه در همان جريان خاصّ نازل شده است .

--> ( 1 ) تفسير ابن ابى حاتِم : 4 / 1162 .